Julia Eva Eriksson, Lisa Moroni – Książki Montessori dla Maluchów
Od dłuższego w naszej biblioteczce znalazła się seria książek Julia, autorstwa Eva Eriksson oraz Lisa Moroni, wydawnictwa Wilga. Jeśli czytaliście moje poprzednie wpisy to wiecie, że książki dobieram tak aby były one zgodne z metodą Montessori. Uważam, że te takie są, ponieważ przedstawiają prawdziwe, codzienne sytuacje i obiekty, które dzieci mogą spotkać w swoim otoczeniu, aby umożliwić im lepsze zrozumienie i poznawanie rzeczywistości.
Główną bohaterką serii jest tytułowa Julia, dziewczynka wieku ok. 1,5 – 2 lata. W każdej części serii czekają ją inne przygody. Książki, które posiadamy to:
- Julia się chowa.
- Julia przynosi skarpetki.
- Julia w mieście.
- Julia siada.
- Julia je wszystko.
Seria wydana jest w twardej oprawie, z miękkimi kartkami w środku. Historie nie są zbyt długie, więc spokojnie Dziecko w wieku 1,5-2 lata wysiedzi do końca podczas czytania.
Ilustracje to malowane akwarelami obrazki, a nie grafiki komputerowe. Na stronach znajdziemy krótkie zdania, bez przytłaczającej ilości tekstu. Są pełne detali i humorystycznych akcentów,które dodają uroku całej opowieści. Zarówno Dzieci, jak i Rodzice znajdą tu coś dla siebie. Seria jest idealna do wspólnego czytania, oferując przy tym wartościowe przesłanie i ciepłą, przyjazną atmosferę.
Książki są niestety trudno dostępne, jednak można je znaleźć na OLX, czy Vinted. Sama kupiłam swój zestaw z drugiej ręki w bardzo dobrej cenie.
Poniżej znajdziecie opis poszczególnych części z serii, w kolejności od naszych hitów do najmniej lubianych. Jednak najpierw chciałabym Was zachęcić do zapoznania się moimi kartami obrazkowymi do druku, które wspomagają naukę mówienia pierwszych czasowników. Możecie znaleźć je w moim sklepie:
Julia się chowa.
W tej części Julka bawi się z Mamą w chowanego. Mała bohaterka skrywa się za zasłoną, a Mama szuka jej w różnych miejscach pokoju dziecięcego. Następnie to Mama się chowa, a Julka jej szuka wraz z swoim psem Sodą. Na końcu Mamę, Julkę i Sodę odnajduje Tata.
Historia jest na tyle angażująca, że Syn chętnie wraca do niej wielokrotnie, ciesząc się z każdej lektury. Książka w prosty i przyjemny sposób pokazuje też, jak można się bawić w chowanego oraz cieszyć wspólnie spędzonym czasem.
Julia przynosi skarpetki.
Tym razem Julia na prośbę Babci ma przynieść swoje skarpetki. Zadanie to okazuje się jednak bardziej skomplikowane, niż się wydawało. Julia z zapałem rusza do akcji, ale zamiast skarpetek przynosi różne inne elementy garderoby. Widzimy ją w kapeluszu, rękawiczkach, butach i płaszczu Taty. W międzyczasie Babcia i Rodzice piją kawę i jedzą ciasto. Książka jest pełna humoru i zabawy, idealnie oddając dziecięcą radość z odkrywania świata.
Syn nie tylko podekscytowany patrzył co przyniesie Julia, ale także co znajduje się (i powoli znika) do jedzenia i picia dorosłych na stoliku.
Julia w mieście.
Julia wybiera się z Mamą do miasta na zakupy. Podczas tej wyprawy mają odwiedzić sklep obuwniczy, aby kupić nowe buty. Przygoda rozpoczyna się od jazdy autobusem, gdzie mała Julia z radością wita wszystkich napotkanych ludzi. Siedząc w wózku obok chłopca z smoczkiem, zabiera mu smoczek, wkłada go sobie do buzi, a potem mu go oddaje. Te strony w książce omijaliśmy. Może to zabawne dla dorosłych, ale jak dla mnie daje zły przykład Dziecku.
Następnie podczas zakupów dochodzi do drobnego incydentu – Julia na chwilę traci Mamę z oczu. Mała dziewczynka odczuwa niepokój w tej sytuacji. Na szczęście Mama szybko się odnajduje i wszystko dobrze się kończy. Ta sytuacja w książce przedstawiona jest z dużą dozą realizmu, co sprawia, że Dzieci mogą się z nią utożsamić. Mamy też dobry punkt zaczepny, aby porozmawiać z Dzieckiem na temat tego jak się zachować w takiej sytuacji.
Julia siada.
Bohaterka w tej części siada na różnych przedmiotach i w różnych miejscach. Próbuje usiąść na krzesełku od lalki, psując go. Siada na psie co się mu nie podoba. Szykując się do wyjścia z Tatą, siada na schodach zamiast wyjść. Siada też na dużym kamieniu, leży w kałuży, a na koniec siada w huśtawce, z której nie chce wyjść.
Fabuła nie przypadła mi do gustu, może jest dowcipna i pokazuje jak jest w rzeczywistość, ale ponownie nie daje Dziecku dobrego przykładu. Jeśli potraficie wytłumaczyć Dziecku, żeby nie powtarzało za Julką jej wyczynów, to książka jest ok. Jednak dla Nas była złym wzorem.
Julia je wszystko.
Na tej części zawiodłam się najbardziej! Myślałam, że pokaże jak Julka je wszystko czyli np. brokuła, sałatkę, zupę, itp. Och, jak bardzo się myliłam… Julia je piasek, bobki, ciastolinę, cukierki, po czym Babcia serwuje parówkę i deser… Kategoryczne NIE jak dla Nas.
Po więcej filmików z kartami obrazkowymi do druku zapraszam na mój kanał Youtube: https://www.youtube.com/@ZaczynamNauke
